аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова павучанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
павуча́нне мн. павуча́нні |
| Родны каго? чаго? |
павуча́ння мн. павуча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
павуча́нню мн. павуча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
павуча́нне мн. павуча́нні |
| Творны кім? чым? |
павуча́ннем мн. павуча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
павуча́нні мн. павуча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.
pavučannie — беларуская лацінка
Слова павучанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павучанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павучок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› павуча́льнасць (13)
(9) навуча́нне ‹
› павуча́льны (10)
(13) саманавуча́нне ‹
› павуча́нка (9)
(13) перанавуча́нне ‹
› павуча́цца (9)
(7) гуча́нне ‹
› павуча́ць (8)
(11) самагучанне ‹
› павучо́к (7)
(13) квадрагучанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.