аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пагулянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пагуля́нне мн. пагуля́нні |
| Родны каго? чаго? |
пагуля́ння мн. пагуля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пагуля́нню мн. пагуля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пагуля́нне мн. пагуля́нні |
| Творны кім? чым? |
пагуля́ннем мн. пагуля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пагуля́нні мн. пагуля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
pahuliannie — беларуская лацінка
Слова пагулянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагулянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагушкванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пагульта́йнічаць (15)
(9) шпурля́нне ‹
› пагультаява́ць (13)
(8) матля́нне ‹
› пагуля́нка (9)
(7) гуля́нне ‹
› пагуля́цца (9)
(7) куля́нне ‹
› пагуля́ць (8)
(8) шму́лянне ‹
› пагуля́шчы (9)
(7) пуля́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.