аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шпурлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпурля́нне мн. шпурля́нні |
| Родны каго? чаго? |
шпурля́ння мн. шпурля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
шпурля́нню мн. шпурля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
шпурля́нне мн. шпурля́нні |
| Творны кім? чым? |
шпурля́ннем мн. шпурля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шпурля́нні мн. шпурля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Са старых павер'яў: як заспяваюць першыя пеўні, знікае ўсякая «нячыстая сіла».
špurliannie — беларуская лацінка
Слова шпурлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпурлянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпэлах + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпурга́ць (8)
(9) скуплянне ‹
› шпурля́лка (9)
(11) прыкупля́нне ‹
› шпурля́льны (10)
(8) жарля́нне ‹
› шпурляну́ць (10)
(8) матля́нне ‹
› шпурля́цца (9)
(7) гуля́нне ‹
› шпурля́ць (8)
(9) пагуля́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.