падзіваванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова падзіваванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	падзівава́нне мн. падзівава́нні
Родны каго? чаго?	падзівава́ння мн. падзівава́нняў
Давальны каму? чаму?	падзівава́нню мн. падзівава́нням
Вінавальны каго? што?	падзівава́нне мн. падзівава́нні
Творны кім? чым?	падзівава́ннем мн. падзівава́ннямі
Месны у кім? у чым?	падзівава́нні мн. падзівава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Пойдзем у кіно пасля школы?
— Не, я пасля школы ва ўніверсітэт паступаю, а потым на працу буду ўладкоўвацца.

padzivavannie — беларуская лацінка

Слова падзіваванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: