аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзіва — назоўнік дзівава́та — прыслоўе
канцэпт

дзіваванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзіваванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзівава́нне

мн.  дзівава́нні
Родны
каго? чаго?
дзівава́ння

мн.  дзівава́нняў
Давальны
каму? чаму?
дзівава́нню

мн.  дзівава́нням
Вінавальны
каго? што?
дзівава́нне

мн.  дзівава́нні
Творны
кім? чым?
дзівава́ннем

мн.  дзівава́ннямі
Месны
у кім? у чым?
дзівава́нні

мн.  дзівава́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.


Без літары А можна скласці толькі 11% ад усіх слоў.

аааачмурэннааая моваааа

dzivavannie — беларуская лацінка

Слова дзіваванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзіваванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзівак + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзі́бнуць (8)

(11) справава́нне

дзіва (5)

(15) самасправава́нне

дзі́ва (5)

(11) стравава́нне

дзівава́та (9)

(12) падзівава́нне

дзіваваты (9)

(11) здзівава́нне

дзівава́цца (10)

(11) архівава́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

трэніроўка