самасправаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самасправаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самасправава́нне мн. самасправава́нні
Родны каго? чаго?	самасправава́ння мн. самасправава́нняў
Давальны каму? чаму?	самасправава́нню мн. самасправава́нням
Вінавальны каго? што?	самасправава́нне мн. самасправава́нні
Творны кім? чым?	самасправава́ннем мн. самасправава́ннямі
Месны у кім? у чым?	самасправава́нні мн. самасправава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

samaspravavannie — беларуская лацінка

Слова самасправаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: