STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны множналікавы
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова пазваночныя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. — мн. пазвано́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. — мн. пазвано́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. — мн. пазвано́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. — мн. пазвано́чных |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. — мн. пазвано́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. — мн. пазвано́чных |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка
pazvanočnyja — беларуская лацінка
Слова пазваночныя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазваночныя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазвон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазвано́к (8)
(9) кіслі́чныя ‹
› пазвано́чнік (11)
(9) расні́чныя ‹
› пазвано́чны (10)
(12) шаўко́ўнічныя ‹
› пазванчэ́лы (10)
(14) беспазвано́чныя ‹
› пазванчэцца (11)
(11) звышуро́чныя ‹
› пазванчэ́ць (10)
(13) круглаязы́чныя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
