STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазно́та мн. пазно́ты |
| Родны каго? чаго? |
пазно́ты мн. пазно́таў, пазно́т |
| Давальны каму? чаму? |
пазно́це мн. пазно́там |
| Вінавальны каго? што? |
пазно́ту мн. пазно́ты |
| Творны кім? чым? |
пазно́тай, пазно́таю мн. пазно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазно́це мн. пазно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
paznota — беларуская лацінка
Слова пазнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазно́гцевы (10)
(10) эндагено́та ‹
› пазно́гцік (9)
(10) экзагено́та ‹
› пазно́сіць (9)
(8) блазно́та ‹
› пазно́шаны (9)
(8) гразно́та ‹
› пазно́шаны (9)
(8) блузно́та ‹
› пазно́шваны (10)
(7) згіно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
