STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова экзагенота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
экзагено́та мн. экзагено́ты |
| Родны каго? чаго? |
экзагено́ты мн. экзагено́таў, экзагено́т |
| Давальны каму? чаму? |
экзагено́це мн. экзагено́там |
| Вінавальны каго? што? |
экзагено́ту мн. экзагено́ты |
| Творны кім? чым? |
экзагено́тай, экзагено́таю мн. экзагено́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
экзагено́це мн. экзагено́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачна было, ды блізка дно.
Я не ўсё кантралюю.
Але я кантралюю штось.
І маю мудрасць адрозніць першае ад другога.
ekzahienota — беларуская лацінка
Слова экзагенота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік экзагенота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове экзадэрма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› экзаге́нна-эндаге́нны (19)
(8) драбно́та ‹
› экзаге́ннасць (12)
(7) бядно́та ‹
› экзаге́нны (9)
(10) эндагено́та ‹
› экзадэ́рма (9)
(8) блазно́та ‹
› экзакры́нны (10)
(7) пазно́та ‹
› экзальтава́на (12)
(8) гразно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
