мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
паланкі́н — назоўнік паланці́н — назоўнік
канцэпт

паланне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паланне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пала́нне

мн.  пала́нні
Родны
каго? чаго?
пала́ння

мн.  пала́нняў
Давальны
каму? чаму?
пала́нню

мн.  пала́нням
Вінавальны
каго? што?
пала́нне

мн.  пала́нні
Творны
кім? чым?
пала́ннем

мн.  пала́ннямі
Месны
у кім? у чым?
пала́нні

мн.  пала́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і


Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.


palannie — беларуская лацінка

Слова паланне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік паланне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове паланцін + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


палані́ць (8)

(9) выцяка́нне

палані́ць (8)

(10) прыцяка́нне

паланкі́н (8)

(10) глагала́нне

паланці́н (8)

(8) сядла́нне

паланці́навы (11)

(9) асядла́нне

паланэ́з (7)

(10) засціла́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

хто быў з табой побач