мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыцяканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыцяка́нне мн. прыцяка́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыцяка́ння мн. прыцяка́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыцяка́нню мн. прыцяка́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыцяка́нне мн. прыцяка́нні |
| Творны кім? чым? |
прыцяка́ннем мн. прыцяка́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыцяка́нні мн. прыцяка́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічpryciakannie — беларуская лацінка
Слова прыцяканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыцяканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыцям + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыцягну́цца (11)
(12) семясцяка́нне ‹
› прыцягну́ць (10)
(8) уцяка́нне ‹
› прыцяжэ́нне (10)
(9) выцяка́нне ‹
› прыцяка́ць (9)
(10) глагала́нне ‹
› прыця́м (6)
(7) пала́нне ‹
› прыця́міста (10)
(8) сядла́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.