STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова анчар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
анча́р мн. — |
| Родны каго? чаго? |
анча́ру мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
анча́ру мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
анча́р мн. — |
| Творны кім? чым? |
анча́рам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
анча́ры мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Купляйце беларускае!
Беларускае: смятана ГороденЪ, згушчонка РогачевЪ, піва ИдеалЪ, гарэлка БрестЪ-ЛитовскЪ.
ančar — беларуская лацінка
Слова анчар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анчар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анчар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Анфі́са (6)
(9) упры́вечар ‹
› анфлераж (8)
(6) свічар ‹
› анцэстра́льны (12)
(10) аўтасвічар ‹
› анча́рны (7)
(6) ганча́р ‹
› анчо́ус (6)
(6) канча́р ‹
› анчо́усны (8)
(6) па́нчар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).