STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова панчар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́нчар мн. па́нчары |
| Родны каго? чаго? |
па́нчара мн. па́нчараў |
| Давальны каму? чаму? |
па́нчару мн. па́нчарам |
| Вінавальны каго? што? |
па́нчара мн. па́нчараў |
| Творны кім? чым? |
па́нчарам мн. па́нчарамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́нчару мн. па́нчарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
pančar — беларуская лацінка
Слова панчар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панчар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панчаят + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панцюркі́ст (10)
(5) анча́р ‹
› панцюркі́сцкі (12)
(6) ганча́р ‹
› па́нчанкаўскі (12)
(6) канча́р ‹
› панчая́т (7)
(6) пі́нчар ‹
› панчо́ха (7)
(15) до́берман-пі́нчар ‹
› панчо́шка (8)
(7) дрэ́нчар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
