STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова анчар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
анча́р мн. анча́ры |
| Родны каго? чаго? |
анча́ра мн. анча́раў |
| Давальны каму? чаму? |
анча́ру мн. анча́рам |
| Вінавальны каго? што? |
анча́р мн. анча́ры |
| Творны кім? чым? |
анча́рам мн. анча́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
анча́ры мн. анча́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Радаваць сваё ўнутранае дзіцё трэба так, каб твайго ўнутранага дарослага браў жах.
ančar — беларуская лацінка
Слова анчар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анчар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анчоус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Анфі́са (6)
(9) упры́вечар ‹
› анфлераж (8)
(6) свічар ‹
› анцэстра́льны (12)
(10) аўтасвічар ‹
› анча́рны (7)
(6) ганча́р ‹
› анчо́ус (6)
(6) канча́р ‹
› анчо́усны (8)
(6) па́нчар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
