мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
анча́р — назоўнік анча́рны — прыметнік
канцэпт

анчар

гэта
— дрэва

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова анчар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 анча́р

мн.  анча́ры
Родны
каго? чаго?		 анча́ра

мн.  анча́раў
Давальны
каму? чаму?		 анча́ру

мн.  анча́рам
Вінавальны
каго? што?		 анча́р

мн.  анча́ры
Творны
кім? чым?		 анча́рам

мн.  анча́рамі
Месны
у кім? у чым?		 анча́ры

мн.  анча́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Са старых павер'яў: як заспяваюць першыя пеўні, знікае ўсякая «нячыстая сіла».


ančar — беларуская лацінка

Слова анчар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік анчар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове анчоус + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Анфі́са (6)

(9) упры́вечар ‹

› анфлераж (8)

(6) свічар ‹

› анцэстра́льны (12)

(10) аўтасвічар ‹

› анча́рны (7)

(6) ганча́р ‹

› анчо́ус (6)

(6) канча́р ‹

› анчо́усны (8)

(6) па́нчар ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

курванё