STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паноўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пано́ўе мн. пано́ўі |
| Родны каго? чаго? |
пано́ўя мн. пано́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
пано́ўю мн. пано́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
пано́ўе мн. пано́ўі |
| Творны кім? чым? |
пано́ўем мн. пано́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
пано́ўі мн. пано́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыгу́чка, пяку́чка — пякучая крапіва́ з дробным лісцем
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
panoŭje — беларуская лацінка
Слова паноўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паноўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паношанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пано́птыкум (10)
(10) безрыфмо́ўе ‹
› пано́с (5)
(8) трохмо́ўе ‹
› пано́сны (7)
(8) двухмо́ўе ‹
› пано́ўна (7)
(8) бяздно́ўе ‹
› пано́ўны (7)
(7) снапо́ўе ‹
› пано́ўны (7)
(7) здаро́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
