панур

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова панур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пану́р мн. пану́ры
Родны каго? чаго?	пану́ра мн. пану́раў
Давальны каму? чаму?	пану́ру мн. пану́рам
Вінавальны каго? што?	пану́р мн. пану́ры
Творны кім? чым?	пану́рам мн. пану́рамі
Месны у кім? у чым?	пану́ры мн. пану́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Алкаголь забівае нервовыя клеткі. Застаюцца толькі спакойныя.

panur — беларуская лацінка

Слова панур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: