STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова панцёр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
панцё́р мн. панцё́ры |
| Родны каго? чаго? |
панцё́ра мн. панцё́раў |
| Давальны каму? чаму? |
панцё́ру мн. панцё́рам |
| Вінавальны каго? што? |
панцё́ра мн. панцё́раў |
| Творны кім? чым? |
панцё́рам мн. панцё́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
панцё́ру мн. панцё́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Усе чакалі чорнага лебедзя, а прыляцеў рыжы.
pancior — беларуская лацінка
Слова панцёр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панцёр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панціраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панца́к (6)
(10) аўтаманцё́р ‹
› панцако́вы (9)
(11) радыёманцё́р ‹
› Панцеляймо́н (11)
(8) рэманцё́р ‹
› панці́раванне (12)
(11) парламенцё́р ‹
› панці́раваць (11)
(12) камплеменцё́р ‹
› панціро́ўка (10)
(6) капцё́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
