панціроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова панціроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	панціро́ўка мн. панціро́ўкі
Родны каго? чаго?	панціро́ўкі мн. панціро́вак
Давальны каму? чаму?	панціро́ўцы мн. панціро́ўкам
Вінавальны каго? што?	панціро́ўку мн. панціро́ўкі
Творны кім? чым?	панціро́ўкай, панціро́ўкаю мн. панціро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	панціро́ўцы мн. панціро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

panciroŭka — беларуская лацінка

Слова панціроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: