аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова панцыр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́нцыр мн. па́нцыры |
| Родны каго? чаго? |
па́нцыра мн. па́нцыраў |
| Давальны каму? чаму? |
па́нцыру мн. па́нцырам |
| Вінавальны каго? што? |
па́нцыр мн. па́нцыры |
| Творны кім? чым? |
па́нцырам мн. па́нцырамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́нцыры мн. па́нцырах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Чаканне: у Польшчы беларусы будуць думаць, як зрабіць Беларусь зноў вялікай.
Рэальнасць: спрачаюцца, ісці на ДДТ або на Меладзэ.
pancyr — беларуская лацінка
Слова панцыр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панцыр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панцырнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панці́раванне (12)
(3) цы́р ‹
› панці́раваць (11)
(6) спа́цыр ‹
› панціро́ўка (10)
(6) шпа́цыр ‹
› панцырнашчо́кі (13)
(3) шы́р ‹
› па́нцырнік (9)
(7) дэбашы́р ‹
› па́нцырны (8)
(7) беркшы́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.