Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

панцыр, -а, мужчынскі род
  1. Адзенне ў выглядзе кашулі, зробленае з пераплеценых дробных металічных кольцаў, якім карысталіся даўней для засцярогі ад удараў халоднай зброяй. Часам сталь скрабне паліцу, Часам іскрай пырсне крэмень... І хаваюцца пад дзёрнам Пікі, панцыры і шлемы, Труны царскіх слуг, ваякаў... ← Максім Танк. // пераноснае значэнне Аб чым-н. цвёрдым, што пакрывае што-н. Гіпсавы панцыр. ▪ Цвёрды, як сталь, панцыр аўтастрады, што не паддаваўся і лому, прабіў звычайны баравічок — беленькі, далікатны! ← Аляксей Карпюк.
  2. Цвёрдае покрыва тулава ў некаторых жывёл (кракадзілаў, чарапах, ранаў). Бедная чарапаха схавалася ў свой панцыр. ← Янка Маўр.
  3. Металічная абшыўка ваенных караблёў, паяздоў; браня. Панцыр крэйсера.
  4. Вадалазны скафандр для работы на вялікіх глыбінях.
   [Ням. Panzer.]

❌

панцыр

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова панцыр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	па́нцыр мн. па́нцыры
Родны каго? чаго?	па́нцыра мн. па́нцыраў
Давальны каму? чаму?	па́нцыру мн. па́нцырам
Вінавальны каго? што?	па́нцыр мн. па́нцыры
Творны кім? чым?	па́нцырам мн. па́нцырамі
Месны у кім? у чым?	па́нцыры мн. па́нцырах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?

нагадваем: вол — кастрыраваны самец буйной рагатай жывёлы

Слова панцыр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік панцыр — у родным, давальным, творным і месным склоне

панцыр

Навігатар

Мемчыкі