паражаніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова паражаніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паражані́ца мн. паражані́цы
Родны каго? чаго?	паражані́цы мн. паражані́ц
Давальны каму? чаму?	паражані́цы мн. паражані́цам
Вінавальны каго? што?	паражані́цу мн. паражані́ц
Творны кім? чым?	паражані́цай, паражані́цаю мн. паражані́цамі
Месны у кім? у чым?	паражані́цы мн. паражані́цах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

paražanica — беларуская лацінка

Слова паражаніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: