мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
па́ранка — назоўнік пара́нны — прыметнік
канцэпт

паранне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 па́ранне

мн.  па́ранні
Родны
каго? чаго?		 па́рання

мн.  па́ранняў
Давальны
каму? чаму?		 па́ранню

мн.  па́ранням
Вінавальны
каго? што?		 па́ранне

мн.  па́ранні
Творны
кім? чым?		 па́раннем

мн.  па́раннямі
Месны
у кім? у чым?		 па́ранні

мн.  па́раннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

— Здравствуйте, как к вам можно обращаться?
— Праз перакладчыка.


parannie — беларуская лацінка

Слова паранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік паранне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове параноік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пара́ніцца (9)

(11) плятка́ранне ‹

› пара́ніць (8)

(12) вядзьма́ранне ‹

› па́ранка (7)

(8) шна́ранне ‹

› пара́нны (7)

(10) шны́паранне ‹

› парано́ідна (10)

(8) стара́нне ‹

› парано́ідны (10)

(9) гу́таранне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

паціху