STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шнаранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шна́ранне мн. шна́ранні |
| Родны каго? чаго? |
шна́рання мн. шна́ранняў |
| Давальны каму? чаму? |
шна́ранню мн. шна́ранням |
| Вінавальны каго? што? |
шна́ранне мн. шна́ранні |
| Творны кім? чым? |
шна́раннем мн. шна́раннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шна́ранні мн. шна́раннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
šnarannie — беларуская лацінка
Слова шнаранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шнаранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шнарык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шмя́кнуць (8)
(8) скара́нне ‹
› шна́пс (5)
(11) плятка́ранне ‹
› шна́р (4)
(12) вядзьма́ранне ‹
› шна́рык (6)
(7) па́ранне ‹
› шнарыцца (8)
(10) шны́паранне ‹
› шна́рыць (7)
(8) стара́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім