аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова парфіра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парфі́ра мн. парфі́ры |
| Родны каго? чаго? |
парфі́ры мн. парфі́р |
| Давальны каму? чаму? |
парфі́ры мн. парфі́рам |
| Вінавальны каго? што? |
парфі́ру мн. парфі́ры |
| Творны кім? чым? |
парфі́рай, парфі́раю мн. парфі́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
парфі́ры мн. парфі́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На дзень вяселле, а навек мучэнне.
учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс
parfira — беларуская лацінка
Слова парфіра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік парфіра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове парфіраносец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› парушэ́нец (9)
(4) мі́ра ‹
› парушэ́нне (9)
(8) пальмі́ра ‹
› парфі́р (6)
(6) рапі́ра ‹
› парфі́равы (9)
(5) аці́ра ‹
› парфірано́сец (12)
(7) марці́ра ‹
› парфірано́сны (12)
(5) ка́йра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.