аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
Марцінке́віч — назоўнік марцірало́г — назоўнік
канцэпт

марціра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова марціра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 марці́ра

мн.  марці́ры
Родны
каго? чаго?		 марці́ры

мн.  марці́р
Давальны
каму? чаму?		 марці́ры

мн.  марці́рам
Вінавальны
каго? што?		 марці́ру

мн.  марці́ры
Творны
кім? чым?		 марці́рай, марці́раю

мн.  марці́рамі
Месны
у кім? у чым?		 марці́ры

мн.  марці́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў

беларускія праклёны

Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».


marcira — беларуская лацінка

Слова марціра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік марціра — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове марціралог + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Марціні́ка (9)

(6) рапі́ра ‹

› марціні́кскі (11)

(7) парфі́ра ‹

› Марцінке́віч (11)

(5) аці́ра ‹

› марцірало́г (10)

(5) ка́йра ‹

› марці́рны (8)

(5) са́йра ‹

› марцо́вы (7)

(8) крузе́йра ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

улюбёнае месца