аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Марцінкевіч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Марцінке́віч мн. Марцінке́вічы |
| Родны каго? чаго? |
Марцінке́віча мн. Марцінке́вічаў |
| Давальны каму? чаму? |
Марцінке́вічу мн. Марцінке́вічам |
| Вінавальны каго? што? |
Марцінке́віча мн. Марцінке́вічаў |
| Творны кім? чым? |
Марцінке́вічам мн. Марцінке́вічамі |
| Месны у кім? у чым? |
Марцінке́вічу мн. Марцінке́вічах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памалу едучы, далей будзеш.
ад таго месца, куды едзеш— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
Marcinkievič — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Марцінкевіч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Марчанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марці́ні (7)
(8) Хадке́віч ‹
› Марціні́ка (9)
(9) Станке́віч ‹
› марціні́кскі (11)
(8) Зінке́віч ‹
› марці́ра (7)
(8) Сянке́віч ‹
› марцірало́г (10)
(8) Наркевіч ‹
› марці́рны (8)
(8) Паске́віч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.