аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Марцініка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Марціні́ка мн. Марціні́кі |
| Родны каго? чаго? |
Марціні́кі мн. Марціні́каў |
| Давальны каму? чаму? |
Марціні́цы мн. Марціні́кам |
| Вінавальны каго? што? |
Марціні́ку мн. Марціні́кі |
| Творны кім? чым? |
Марціні́кай, Марціні́каю мн. Марціні́камі |
| Месны у кім? у чым? |
Марціні́цы мн. Марціні́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні хадун ні сядун — пра няўдалага, нерухавага чалавека
(ни рыба ни мясо)
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
Marcinika — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Марцініка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Марцінкевіч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марцава́ць (9)
(7) клі́ніка ‹
› Ма́рцін (6)
(11) паліклі́ніка ‹
› марці́ні (7)
(8) Даміні́ка ‹
› марціні́кскі (11)
(9) сяго́нніка ‹
› Марцінке́віч (11)
(6) Мо́ніка ‹
› марці́ра (7)
(9) мнемо́ніка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.