Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

паўзун, -а, мужчынскі род
  1. размоўнае слова Той, хто не ўмее яшчэ хадзіць, поўзае (пра дзяцей). Дзяцей была поўная хата, ад паджыганцаў да паўзуноў, і ўсе пад адно, у даўжэзных палатняных кашулях, нястрыжаныя, нават цяжка было пазнаць, каторае з іх хлапчук, а каторае — дзяўчынка. ← Мікола Лобан.
  2. спецыяльны тэрмін Дэталь механізма, якая слізгаецца ўзад і ўперад на якой-н. паверхні ў прамалінейным напрамку.
  3. толькі мн. (паўзуны, -оў). Клас пазваночных жывёл, які ўключае змей, яшчарак, кракадзілаў і пад.

❌

паўзун

гэта

— дзіця

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паўзун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паўзу́н мн. паўзуны́
Родны каго? чаго?	паўзуна́ мн. паўзуно́ў
Давальны каму? чаму?	паўзуну́ мн. паўзуна́м
Вінавальны каго? што?	паўзуна́ мн. паўзуно́ў
Творны кім? чым?	паўзуно́м мн. паўзуна́мі
Месны у кім? у чым?	паўзуне́ мн. паўзуна́х
Клічная форма	— мн. —

Слова паўзун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік паўзун — у родным, давальным, творным і месным склоне

паўзун

Навігатар

Мемчыкі