аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апрабацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апраба́цыя мн. апраба́цыі |
| Родны каго? чаго? |
апраба́цыі мн. апраба́цый |
| Давальны каму? чаму? |
апраба́цыі мн. апраба́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
апраба́цыю мн. апраба́цыі |
| Творны кім? чым? |
апраба́цыяй, апраба́цыяю мн. апраба́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
апраба́цыі мн. апраба́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічaprabacyja — беларуская лацінка
Слова апрабацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апрабацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрабоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрабава́ць (10)
(9) гоматэ́тыя ‹
› апраба́тар (9)
(7) ідыяты́я ‹
› апрабацы́йны (11)
(8) праба́цыя ‹
› апрабо́ўванне (12)
(11) універба́цыя ‹
› апрабо́ўвацца (12)
(10) рэверба́цыя ‹
› апрабо́ўваць (11)
(10) канурба́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.