аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апрананне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апрана́нне мн. апрана́нні |
| Родны каго? чаго? |
апрана́ння мн. апрана́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апрана́нню мн. апрана́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апрана́нне мн. апрана́нні |
| Творны кім? чым? |
апрана́ннем мн. апрана́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апрана́нні мн. апрана́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Новых сяброў набывай, а старых не забывай.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
apranannie — беларуская лацінка
Слова апрананне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апрананне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апранаха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрамяня́цца (11)
(12) судакрана́нне ‹
› апрамяня́ць (10)
(10) закрана́нне ‹
› апрана́льня (10)
(9) скрана́нне ‹
› апрана́ха (8)
(13) пераапрана́нне ‹
› апрана́цца (9)
(12) падапрана́нне ‹
› апрана́ць (8)
(10) напрана́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.