мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
апрана́льня — назоўнік апрана́ха — назоўнік
канцэпт

апрананне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апрананне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 апрана́нне

мн.  апрана́нні
Родны
каго? чаго?		 апрана́ння

мн.  апрана́нняў
Давальны
каму? чаму?		 апрана́нню

мн.  апрана́нням
Вінавальны
каго? што?		 апрана́нне

мн.  апрана́нні
Творны
кім? чым?		 апрана́ннем

мн.  апрана́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 апрана́нні

мн.  апрана́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.


— Я псіхатэрапеўт, я лячу людзям псіхіку.
— Я педыятр, я лячу дзяцей.
— А я стаматолаг, я лячу ў Дубай.


apranannie — беларуская лацінка

Слова апрананне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апрананне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апранаха + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› апрамяня́цца (11)

(12) судакрана́нне ‹

› апрамяня́ць (10)

(10) закрана́нне ‹

› апрана́льня (10)

(9) скрана́нне ‹

› апрана́ха (8)

(13) пераапрана́нне ‹

› апрана́цца (9)

(12) падапрана́нне ‹

› апрана́ць (8)

(10) напрана́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дзяржкантроль