першапраходца

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова першапраходца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	першапрахо́дца мн. першапрахо́дцы
Родны каго? чаго?	першапрахо́дцы мн. першапрахо́дцаў
Давальны каму? чаму?	першапрахо́дцу мн. першапрахо́дцам
Вінавальны каго? што?	першапрахо́дцу мн. першапрахо́дцаў
Творны кім? чым?	першапрахо́дцам мн. першапрахо́дцамі
Месны у кім? у чым?	першапрахо́дцы мн. першапрахо́дцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

pieršaprachodca — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА