STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вынаходца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вынахо́дца мн. вынахо́дцы |
| Родны каго? чаго? |
вынахо́дцы мн. вынахо́дцаў |
| Давальны каму? чаму? |
вынахо́дцу мн. вынахо́дцам |
| Вінавальны каго? што? |
вынахо́дцу мн. вынахо́дцаў |
| Творны кім? чым? |
вынахо́дцам мн. вынахо́дцамі |
| Месны у кім? у чым? |
вынахо́дцу мн. вынахо́дцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Гэта будзе страшная ноч! Не ўсе з вас дажывуць да раніцы!!!
— Перастань, калі ласка, размаўляць з катлетамі і зачыні халадзільнік.
vynachodca — беларуская лацінка
Слова вынаходца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вынаходца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вынік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вынахо́дніцтва (13)
(10) самаўла́дца ‹
› вынахо́дны (9)
(5) ра́дца ‹
› вынахо́дства (11)
(7) дара́дца ‹
› вы́нашаны (8)
(13) першапрахо́дца ‹
› вы́нашаны (8)
(9) перамо́жца ‹
› вы́несены (8)
(10) надво́р'іца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
