аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова апукасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апу́касць мн. апу́касці |
| Родны каго? чаго? |
апу́касці мн. апу́касцяў, апу́касцей |
| Давальны каму? чаму? |
апу́касці мн. апу́касцям |
| Вінавальны каго? што? |
апу́касць мн. апу́касці |
| Творны кім? чым? |
апу́касцю мн. апу́касцямі |
| Месны у кім? у чым? |
апу́касці мн. апу́касцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.
Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.
apukasć — беларуская лацінка
Слова апукасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апукасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апунцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апу́дрываць (10)
(9) плы́ткасць ‹
› апу́дрыць (8)
(9) пры́ткасць ‹
› апу́ка (5)
(10) бялю́ткасць ‹
› апулі́йскі (9)
(12) правару́касць ‹
› апунды́рыцца (11)
(11) левару́касць ‹
› апу́нцыя (7)
(16) правалеварукасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.