аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апука
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апу́ка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
апу́кі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
апу́цы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
апу́ку мн. — |
| Творны кім? чым? |
апу́кай, апу́каю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
апу́цы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
apuka — беларуская лацінка
Слова апука (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апука — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апукасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апу́дрывацца (11)
(4) мука́ ‹
› апу́дрываць (10)
(4) му́ка ‹
› апу́дрыць (8)
(7) прыну́ка ‹
› апу́касць (8)
(4) рука́ ‹
› апулі́йскі (9)
(6) зару́ка ‹
› апунды́рыцца (11)
(9) блізару́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.