Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

му́ка, -і, ДМ му́цы, жаночы род
  1. Фізічная або маральная пакута. Душэўныя мукі. Мукі няпэўнасці. Мукі тугі. // у знач. выказнік Аб чым-н. вельмі цяжкім, пакутлівым. Не жыццё было, а мука, Мы старэлі ў дваццаць год. ← Сяргей Грахоўскі.
  2. Фізічны здзек, катаванне. Маці ў лагеры смерці разам з намі была, Мук усіх перанесці Там яна не змагла... ← Марк Смагаровіч. Чым здраднікам быць — лепш у муках памерці. ← Пімен Панчанка.
мука́, -і́, ДМ муцэ́, жаночы род
  Прадукт размолу збожжа. Жытняя мука. Пытляваная мука. Кукурузная мука. // Размолатыя або расцёртыя ў парашок якія-н. жывёльныя ці мінеральныя рэчывы. Фасфарытная мука. Рыбная мука.

❌

мука

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мука
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	му́ка мн. му́кі
Родны каго? чаго?	му́кі мн. му́к
Давальны каму? чаму?	му́цы мн. му́кам
Вінавальны каго? што?	му́ку мн. му́кі
Творны кім? чым?	му́кай, му́каю мн. му́камі
Месны у кім? у чым?	му́цы мн. му́ках
Клічная форма	— мн. —

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

Слова мука (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мука — у родным, давальным, творным і месным склоне

мука

Навігатар

Мемчыкі