мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апунцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апу́нцыя мн. апу́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
апу́нцыі мн. апу́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
апу́нцыі мн. апу́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
апу́нцыю мн. апу́нцыі |
| Творны кім? чым? |
апу́нцыяй, апу́нцыяю мн. апу́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
апу́нцыі мн. апу́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
балазе́ — адпавядае словазлучэнням «тым больш што», «добра што», «добра якраз», «добра, што хоць»
Вучыся, балазе ёсць умовы.— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
apuncyja — беларуская лацінка
Слова апунцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апунцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апусканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апу́касць (8)
(9) аўдые́нцыя ‹
› апулі́йскі (9)
(9) праві́нцыя ‹
› апунды́рыцца (11)
(5) у́нцыя ‹
› апуска́льны (10)
(8) кадэ́нцыя ‹
› апуска́нне (9)
(10) рэзідэ́нцыя ‹
› апуска́цца (9)
(14) карэспандэ́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.