аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўдыенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўдые́нцыя мн. аўдые́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
аўдые́нцыі мн. аўдые́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
аўдые́нцыі мн. аўдые́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
аўдые́нцыю мн. аўдые́нцыі |
| Творны кім? чым? |
аўдые́нцыяй, аўдые́нцыяю мн. аўдые́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
аўдые́нцыі мн. аўдые́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
aŭdyjencyja — беларуская лацінка
Слова аўдыенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўдыенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўдыёплэер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўдые́нц-зал (11)
(9) эміне́нцыя ‹
› аўдые́нц-за́л (11)
(11) пертыне́нцыя ‹
› аўдые́нц-за́ла (12)
(11) абстыне́нцыя ‹
› аўдыёапаратура (14)
(9) праві́нцыя ‹
› аўдыёверсія (11)
(5) у́нцыя ‹
› аўдыёвідэаінфармацыя (20)
(7) апу́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.