аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова поіва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́іва мн. по́івы |
| Родны каго? чаго? |
по́іва мн. по́іваў |
| Давальны каму? чаму? |
по́іву мн. по́івам |
| Вінавальны каго? што? |
по́іва мн. по́івы |
| Творны кім? чым? |
по́івам мн. по́івамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́іве мн. по́івах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
poiva — беларуская лацінка
Слова поіва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік поіва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пойла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› позняспе́ласць (13)
(7) раўні́ва ‹
› позняспе́лы (10)
(6) ляні́ва ‹
› по́зыў (5)
(8) зеляні́ва ‹
› по́йла (5)
(5) ро́іва ‹
› по́йма (5)
(6) мро́іва ‹
› по́ймавы (7)
(4) пі́ва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.