аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова правіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праві́на мн. праві́ны |
| Родны каго? чаго? |
праві́ны мн. праві́н |
| Давальны каму? чаму? |
праві́не мн. праві́нам |
| Вінавальны каго? што? |
праві́ну мн. праві́ны |
| Творны кім? чым? |
праві́най, праві́наю мн. праві́намі |
| Месны у кім? у чым? |
праві́не мн. праві́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Шчыра кажучы, мне абсалютна ўсё роўна з мукой дранікі ці без. І нават з яйкам яны ці без. Мне любыя падабаюцца.
pravina — беларуская лацінка
Слова правіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік правіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове правінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праві́льшчык (11)
(15) нафтасвідраві́на ‹
› праві́льшчыца (12)
(9) дзераві́на ‹
› правіля́ць (9)
(9) макраві́на ‹
› правінава́ціцца (14)
(7) траві́на ‹
› правінава́чвацца (15)
(9) астраві́на ‹
› правіні́цца (10)
(9) футраві́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.