Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 праўда, -ы, ДМ -дзе, жаночы род
  1. Тое, што адпавядае рэчаіснасці; ісціна. — Вялікая справа — умець данесці да народа бальшавіцкую праўду. ← Іван Шамякін. Кастусь гаварыў праўду, але гэтыя словы ўзлавалі Сяргея. ← Уладзімір Шахавец.
  2. Праўдзівасць, правільнасць. [Саша] не думала пра тое, што ў праўду гэтых слоў сама не верыць і што да Цішкі яны не даходзяць. ← Іван Шамякін. // размоўнае слова Правільнасць, слушнасць. І што яму [прышэльцу] скажаш? нічога, Бо праўда, відаць, з яго боку. ← Якуб Колас. // Праўдзівасць адлюстравання жыццёвых з'яў у мастацкім творы, ігры акцёра на сцэне і пад. [З. Бядуля] імкнуўся знайсці мастацкую праўду новага жыцця. ← В. Каваленка. Усё ў гэтай сцэне праўда і ўсё поўна паэзіі. ← Рыгор Бярозкін.
  3. Справядлівасць; парадак, заснаваны на справядлівасці. У начальства знайсці праўду Думае старая. ← Якуб Колас.
  4. (з вялікай літары). гістарычны тэрмін Назва сярэдневяковых збораў законаў. Руская Праўда.
  5. у знач. выказнік Ужываецца для пацвярджэння слоў субяседніка, азначае: сапраўды, на самой справе так. Бачыць [купец], і праўда — расце ўдовін сын як на дражджах. ← Алесь Якімовіч.
  6. у знач. пабочнае слова Сапраўды, на самой справе. Стрэльба, праўда, была дужа старая. ← Міхась Лынькоў.
  7. у знач. уступальнага злучніка. Хоць (хаця). Калгас сабраў на некаторых участках шмат саломы і мала збожжа. Праўда, ураджай быў высокі. ← Кандрат Крапіва.
  •••
  Глядзець праўдзе ў вочы гл. глядзець.
  І то праўда — азначае згоду са словамі субяседніка.
  Па праўдзе кажучы (сказаць); праўду кажучы (сказаць) гл. кажучы.
  Праўда вочы коле — непрыемна слухаць пра свае непрыгожыя, непрыстойныя ўчынкі.
  Праўда-матка — сапраўдная, чыстая праўда.
  Праўду (праўду-матку) рэзаць (у вочы) гл. рэзаць.
  Служыць верай і праўдай гл. служыць.
  (Усімі) праўдамі і няпраўдамі — усякімі сродкамі.
  Што праўда, то праўда — сапраўды, на самой справе.