STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пруцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пруці́нка мн. пруці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
пруці́нкі мн. пруці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
пруці́нцы мн. пруці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
пруці́нку мн. пруці́нкі |
| Творны кім? чым? |
пруці́нкай, пруці́нкаю мн. пруці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пруці́нцы мн. пруці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
prucinka — беларуская лацінка
Слова пруцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пруцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пруцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прухня́віць (10)
(8) смуці́нка ‹
› прухня́вы (8)
(10) спіну́цінка ‹
› пру́цік (6)
(7) пуці́нка ‹
› пру́цкі (6)
(8) жаўці́нка ‹
› пру́цце (6)
(7) вы́цінка ‹
› пруцяне́ць (9)
(8) прыці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
