аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова смуцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смуці́нка мн. смуці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
смуці́нкі мн. смуці́нак, смуці́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
смуці́нцы мн. смуці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
смуці́нку мн. смуці́нкі |
| Творны кім? чым? |
смуці́нкай, смуці́нкаю мн. смуці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
смуці́нцы мн. смуці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Куй сам сваю долю.
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
smucinka — беларуская лацінка
Слова смуцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смуцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смушак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смутню́сенька (12)
(9) павуці́нка ‹
› смутню́сенькі (12)
(10) ласку́цінка ‹
› смутуя́сіць (10)
(9) хамуці́нка ‹
› смуці́цца (8)
(10) спіну́цінка ‹
› смуча́ць (7)
(7) пуці́нка ‹
› сму́шак (6)
(8) пруці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.