STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спінуцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спіну́цінка мн. спіну́цінкі |
| Родны каго? чаго? |
спіну́цінкі мн. спіну́цінак, спіну́цінкаў |
| Давальны каму? чаму? |
спіну́цінцы мн. спіну́цінкам |
| Вінавальны каго? што? |
спіну́цінку мн. спіну́цінкі |
| Творны кім? чым? |
спіну́цінкай, спіну́цінкаю мн. спіну́цінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
спіну́цінцы мн. спіну́цінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
адклейка (слэнг, пол. odklejka)
стан адарванасці ад рэчаіснасці
spinucinka — беларуская лацінка
Слова спінуцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спінуцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спірагіра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спіно́р (6)
(10) ласку́цінка ‹
› спіно́рны (8)
(9) хамуці́нка ‹
› спінтарыско́п (12)
(8) смуці́нка ‹
› спірагі́ра (9)
(7) пуці́нка ‹
› спірагра́ма (10)
(8) пруці́нка ‹
› спіраграфі́чны (13)
(8) жаўці́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
