прыгнанасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова прыгнанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыгна́насць мн. прыгна́насці
Родны каго? чаго?	прыгна́насці мн. прыгна́насцяў, прыгна́насцей
Давальны каму? чаму?	прыгна́насці мн. прыгна́насцям
Вінавальны каго? што?	прыгна́насць мн. прыгна́насці
Творны кім? чым?	прыгна́насцю мн. прыгна́насцямі
Месны у кім? у чым?	прыгна́насці мн. прыгна́насцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Пакуль мы былі нездаволеныя жыццём, яно скончылася…

pryhnanasć — беларуская лацінка

Слова прыгнанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: