STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыгойванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыго́йванне мн. прыго́йванні |
| Родны каго? чаго? |
прыго́йвання мн. прыго́йванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыго́йванню мн. прыго́йванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыго́йванне мн. прыго́йванні |
| Творны кім? чым? |
прыго́йваннем мн. прыго́йваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыго́йванні мн. прыго́йваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
pryhojvannie — беларуская лацінка
Слова прыгойванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгойванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыго́жы (7)
(11) падго́йванне ‹
› прыго́жыцца (10)
(9) уго́йванне ‹
› прыго́жыць (9)
(10) выго́йванне ‹
› прыго́йвацца (11)
(10) дадо́йванне ‹
› прыго́йваць (10)
(12) перадо́йванне ‹
› прыго́н (6)
(10) аддо́йванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
