прынуканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прынуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прынука́нне мн. прынука́нні
Родны каго? чаго?	прынука́ння мн. прынука́нняў
Давальны каму? чаму?	прынука́нню мн. прынука́нням
Вінавальны каго? што?	прынука́нне мн. прынука́нні
Творны кім? чым?	прынука́ннем мн. прынука́ннямі
Месны у кім? у чым?	прынука́нні мн. прынука́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

няхай яго (яе, іх, цябе, вас) качкі (стопчуць) — выражае незласлівае абурэнне, здзіўленне, захапленне

жартаўлівы выраз

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

prynukannie — беларуская лацінка

Слова прынуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: