STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыпушчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпушчэ́нне мн. прыпушчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыпушчэ́ння мн. прыпушчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыпушчэ́нню мн. прыпушчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыпушчэ́нне мн. прыпушчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
прыпушчэ́ннем мн. прыпушчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпушчэ́нні мн. прыпушчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На добрае пытанне добрае і адпавяданне.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
prypuščennie — беларуская лацінка
Слова прыпушчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпушчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпыл + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпу́хнуць (10)
(10) папушчэ́нне ‹
› прыпу́шчаны (10)
(10) адпушчэ́нне ‹
› прыпу́шчаны (10)
(9) упушчэ́нне ‹
› прыпха́ны (8)
(11) патаўшчэ́нне ‹
› прыпха́ны (8)
(9) трышчэ́нне ‹
› прыпха́цца (9)
(9) хрышчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
