STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыўлашчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыўла́шчанне мн. прыўла́шчанні |
| Родны каго? чаго? |
прыўла́шчання мн. прыўла́шчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыўла́шчанню мн. прыўла́шчанням |
| Вінавальны каго? што? |
прыўла́шчанне мн. прыўла́шчанні |
| Творны кім? чым? |
прыўла́шчаннем мн. прыўла́шчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыўла́шчанні мн. прыўла́шчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
pryŭlaščannie — беларуская лацінка
Слова прыўлашчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыўлашчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыўлашчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыўла́сніванне (14)
(10) ая́кашчанне ‹
› прыўла́сніць (11)
(8) ла́шчанне ‹
› прыўла́сціць (11)
(10) абла́шчанне ‹
› прыўла́шчаны (11)
(10) асна́шчанне ‹
› прыўла́шчаны (11)
(10) верашча́нне ‹
› прыўлашча́ць (11)
(9) трашча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.