STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рабаўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рабаўні́к мн. рабаўнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
рабаўніка́ мн. рабаўніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
рабаўніку́ мн. рабаўніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
рабаўніка́ мн. рабаўніко́ў |
| Творны кім? чым? |
рабаўніко́м мн. рабаўніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
рабаўніку́ мн. рабаўніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.
rabaŭnik — беларуская лацінка
Слова рабаўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рабаўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рабаўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рабаўла́сніца (12)
(13) пяцідзяся́тнік ‹
› рабаўла́сніцкі (13)
(7) табу́нік ‹
› рабаўла́сніцтва (14)
(8) заба́ўнік ‹
› рабаўні́ца (9)
(9) крыва́ўнік ‹
› рабаўні́цкі (10)
(8) са́гаўнік ‹
› рабаўні́цтва (11)
(8) са́гаўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
