рабуля

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рабуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рабу́ля мн. рабу́лі
Родны каго? чаго?	рабу́лі мн. рабу́ль
Давальны каму? чаму?	рабу́лі мн. рабу́лям
Вінавальны каго? што?	рабу́лю мн. рабу́ль
Творны кім? чым?	рабу́ляй, рабу́ляю мн. рабу́лямі
Месны у кім? у чым?	рабу́лі мн. рабу́лях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.

rabulia — беларуская лацінка

Слова рабуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: