аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рабуста
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рабу́ста мн. — |
| Родны каго? чаго? |
рабу́сты мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
рабу́сце мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
рабу́сту мн. — |
| Творны кім? чым? |
рабу́стай, рабу́стаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
рабу́сце мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
непісьменна:
самы лепшы, прыгажэйшы горад, гэтая цукерка смачней
Полацкія крывічы заснавалі Дзісну́ ў ХІ ст., фартэцыю на Дзвіне назвалі Капец-гарадок. Іван Жахлівы да мястэчка не дайшоў, таму з Полацка туды збеглі багатыя купцы і шляхта.
Капец-гарадок — найлепшая абарона ад капцоў ды апакаліпсісаў. Калі вы шукалі, дзе сустрэць астэроід, то вось.
rabusta — беларуская лацінка
Слова рабуста (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рабуста — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рабуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рабу́ля (6)
(8) няпро́ста ‹
› рабу́нак (7)
(7) бяро́ста ‹
› рабу́нскі (8)
(6) вярста́ ‹
› рабу́ха (6)
(5) гу́ста ‹
› рабу́ха (6)
(7) загу́ста ‹
› Рабухін (7)
(8) мангу́ста ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.